Lois Pereiro

Nesta fin de maio, circula polos blogs de Galicia un sentida lembranza do poeta 
Lois Pereiro. Cúmprese o noveno cabodano da súa prematura morte e
converteuse no candidato da rede para o 17 de maio do vindeiro Día das Letras.
Parece difícil que os académicos escollan a súa figura de poeta maldito,
pero iso é agora menos importante do que lermos a súa obra..
 
 loispereiro02

"Cuspídeme enriba cando pasedes por diante do lugar onde eu repouse enviándome unha húmida mensaxe de vida e de furia necesaria"

---ooo---

Acróstico

Somentes
Intentaba conseguir
Deixar na terra
Algo de min que me sobrevivise.

 Na biblioteca temos o primeiro dos dous libros que publicou en vida:
 
poemaslois
CDU: 821.1-1
            PER
            poe
The stuff the dreams are made of
 Por ti sobrevivir coa forza necesaria
para erixirme en sombra do que fun
Sen ti ser eu de novo
orfo doutro destino
resignado a ser eco da túa ausencia
vida e morte en desfile intermitente
Humildemente ser nada por ti
unha figura fuxidía na sombra
da mesma materia que os nosos soños
co esprito intoxicado de nostalxia.
 


Categorias: Recomendacións



Escrito por: Serafín



Comentarios



palapisis dice:


26-05-2005 11:30:02



Serafín, polo que vin na rede, os poemas de Lois Pereiro parecen interesantes e merece a pena coñecelos. Deberíase tratar de dalo a coñecer máis. Gracias por compartilo con todos nos, xa que polo menos eu, ata agora non me fixara neste poeta.

Deixo por aquí outro dos seus poemas, aunque supoño que xa o coñecedes:


2. Luz e sombras de amor resucitado (1995): VII.


Páxina Seguinte


(Tantos anos que non me observaba


unha pel distinta á miña, ou que non fose xa


parte dos meus ollos, explorada, coñecida


ou compartida...)


VII


Vendo eses dous ollos latexantes


cal visión dunha imaxe entresoñada


no seu peito en perfecta simetría


cun interno tremor que me fascina


desexaría entrar nela e refuxiarme


no seu corpo secreto para sempre


protexido da morte


coa súa vida


féndeme o corpo un húmido arrepío


e bícame as vértebras con furia


nun vértigo de dor e de tenrura.


xuño, 95


PD. Todavía non manexo moi ben esta forma de enviar isto, e non sei moi ben onde, e cómo saldrá. Disculpade as molestias.


PALAPISIS