¡ Quién dijo muertas !
Google en latín.
DISCE UT SEMPER VICTURUS, VIVE UT CRAS MORITURUS
(vía Google Operating System)
Un proxecto 2.0, unha convicción, unha actitude.
Google en latín.
DISCE UT SEMPER VICTURUS, VIVE UT CRAS MORITURUS
(vía Google Operating System)
Revisando mi Twitter me encuentro con esta maravilla (vía bonhamled)
Año 1974 (aquellos maravillosos años !!) primer disco de Cánovas, Rodrigo, Adolfo y Guzmán. Aunque ellos reconocieron que compusieron Señora Azul pensando en los críticos musicales de la época, muchos han querido ver una crítica muy clara contra el franquismo, la censura y la mediocridad de determinados estilos de vida.
Señora azul, que sin contemplación,
desde la cima de tu dignidad
vas a imponer tu terca voluntad
y con tu opinión medir nuestro criterio.
Señora azul, que ciega la razón,
dejas sentir tu olímpico desdén,
es sugestión tu alarde de saber,
tu realidad es sólo confusión.
Tú no puedes apreciar con propiedad
el color de la cuestión,
porque desde la barrera sueles ver
toros que no son y que parecen ser.
Señora azul, de vicio criticón,
sin dar la talla de profesional.
Señora azul, ¡qué lastima nos das!
La mediocridad está en tu corazón.
Tú no puedes apreciar con propiedad
el color de la cuestión,
porque desde la barrera sueles ver
toros que no son y que parecen ser
Señora azul.
Señora azul, que sin contemplación,
desde la cima de tu dignidad
vas a imponer tu terca voluntad
y con tu opinión medir nuestro criterio.
Señora azul, sabemos tu intención,
la frustración que te hace obrar así.
Señora azul, ¡qué lastima nos das!
La mediocridad está en tu corazón.
(Rodrigo García)
También de C.R.A.G. Solo pienso en ti
Os GBI (Biblioafonso, A Nosa Biblioteca e O Segrel do Penedo) non só sabemos írmonos de xolda, visitar Bibliotecas Escolares, acudir a todas as Xuntanzas Gastronómico-Plambeiras… Este tipo de actividades facémolas ás mil marabillas. E para mostra, aquí tedes unha pequena presentación de tan só 25 segundos.
Sir Arthur Charles Clarke ha fallecido en su casa de Sri Lanka.
El conocido autor de 2001: Una odisea espacial (1968) desarrolló una extensa obra de divulgación científica y de ciencia ficción.
"Cualquier tecnología suficientemente avanzada es indistinguible de la magia"
En 1945 describió con gran precisión el concepto de los satélites geoestacionarios de telecomunicaciones. Cuando posteriormente se desarrolló convenientemente esta tecnología, la orbita situada a 35.786,04 kilómetros de altura donde operan fue conocida como el cinturón de Clarke.
En 2001 y en su honor por la visión de la exploración espacial que reflejaba en sus obras, la NASA le pone nombre al vehículo espacial encargado de buscar pruebas de la existencia de agua y actividad volcánica en la superficie de Marte, 2001 Mars Odyssey.
Ver también 2001: Una odisea del espacio, la película de Stanley Kubrick.
(vía TechCrunch)
Una manera rápida, sencilla y agradable de acceder a los contenidos de la Wikipedia. Rápida porque va ofreciendo resultados mientras introduces la palabra, sencilla porque se reduce a una caja de búsqueda con enlaces a los artículos originales y agradable porque es un entorno configurable que incluso nos permite variar el estilo de impresión.
Lexisum
(vía Genbeta)
Un anuncio con música de Gustavo Santaolalla (Diarios de motocicleta, Brokeback Mountain, Babel, Amores perros, El Dilema...)
(vía isopixel)
Did You Know? es un vídeo que ya colgamos en el blog en junio de 2007. Tiene su origen en una presentación en Powerpoint realizada en 2006 para estudiantes de secundaria en Denver, Colorado.
Las distintas versiones que se han hecho desde entonces han sido visionadas por más de once millones de personas.
Ahora os traemos la del Instituto Santo Tomás de Aquino de Buenos Aires, con una voz neutra de sintetizador.
(vía Microsiervos)
Wikipedia (página de acceso, inglés), 141.716.220 visitas durante el mes de febrero.
Artículos concretos:
Barack Obama 2.625.243 visitas.
John McCain 1.614.941 visitas.
Hillary Clinton 646.899 visitas.
Todos sabemos que Wikipedia no es la fuente de información definitiva, sino la oportunidad para una primera aproximación o, en otros términos, lo que siempre fue la enciclopedia familiar de referencia, esa fuente que todo el mundo tiene en casa al alcance de la mano. Antonio Lafuente.
Tras o magnífico xantar previo a calquera inspección do GBI (Grupo de Bibliotecas Interdisciplinar Intercentros), o pasado mes, os roteiros polas bibliotecas escolares galegas, compartiron unha tarde con Dona Carmen Loriga. Ademais de rendirlle admiración e pleitesía por aquel premio acadado hai xa varios anos (unha minucia de nada de 36.000 euros) e que a ela non lle gusta que llo lembremos, ademais de discutir de problemas varios dos centros, inspeccionamos a fondo a BIBLIOTECA UXÍO NOVONEYRA do IES ÁNXEL CASAL da Coruña.
Unha biblioteca pode ser vista con moitos ollos. Cos ollos materialistas, e, entón, diríamos “que biblioteca tan fantástica” (ou mellor dito “isto é unha biblioteca!”). Cos ollos informáticos, para dicir “un equipamento insuperable!”. Con ollos documentais: “que fondo tan completo, equilibrado e variado!”. Mais cos ollos docentes só podemos dicir “que bibliotecaria tan magnífica!”.
Todos e todas sabemos a importancia das persoas e, sen dúbida, en moitas ocasións ao pensar en bibliotecas escolares as relacionamos coas persoas que coordinan, cos equipos humanos de cada unha. Pero no caso do IES Ánxel Casal non é que a súa bibliotecaria liderara no pasado un proxecto que deu lugar aos froitos que todos coñecemos, recoñecemos e admiramos, senón que Carmen Loriga, analizando no día a día o comportamento e as necesidades dos seus usuarios e usuarias, ten xa na cabeza o deseño da biblioteca que ten que ser no futuro inmediato. Un espazo en continua mutación, que permanentemente se adapte ás novas necesidades e usos. A capacidade de tratar de adiantarse aos tempos é impresionante. Con Carmen Loriga nunca se chegará tarde a nada. PARABÉNS.
Outros Roteiros:
Tamén nos outros GBI Blogues:Esta será la imagen que tendrá mi perfil en todas la herramientas de la web 2.0 que utilizo, lo vi en el blog de Sonia Blanco.
Con PDFHammer puedes modificar cualquier archivo PDF, eliminar páginas, cambiar el orden, fusionarlo con otro PDF. Y todo en línea y sin necesidad de registro.
Luego, ya sabes que puedes presentarlo de una forma elegante.
(vía wwwhat´s new)
¿Ata cando?
Balbina vive nunha aldea pequena moi perto de Compostela. Érguese moi cedo. Mentres Manuel e o neno durmen, ela alista os animais, prepara a pota da comida que deixará cocendo toda a mañá co lume baixiño e fai o almorzo.
Levanta ó neno e prepárao para ir á escola.
Érguese Manuel, almorza e prepara o tractor para marchar.
Botan a mañá traballando nas leiras.
Ó mediodía volven á casa. Balbina pon a comida na mesa e comen. Despois de comer, o neno marcha para a escola, Manuel vai botar unha siesta e Balbina, despois de recoller a cociña vai ó río: lava, pon a roupa ó clareo se non chove… Cando volve á casa Manuel xa se ergueu, prepáranse e van traballar a outras leiras.
Volven coa tardiña. O neno xa chegou e está xogando. Manuel aséase e vai á lareira de Alfredo, o veciño, a saber das novidades.
Balbina muxe as vacas e acomoda os outros animais. Fai de cear mentres axuda a José Manuel cos deberes. Cean todos xuntos. O neno déitase. Manuel pónse a ver a televisión e Balbina tamén, mentres repasa unhas pezas de roupa que recolleu hoxe do tendal.
Esta historia é real e tódolos personaxes tamén.
Para Balbina, e para tódalas balbinas que , mentres facían todo esto non podían abrir unha conta no banco sen o permiso do marido, nin quitar o pasaporte…. A tódalas mulleres que non pudieron votar a Constitución española porque non tiñan vinteún anos e viron como os seus compañeiros de dazaoito sí o facían.
¿por canto tempo, aínda balbinas?
Soñamos con que algún día nada disto sexa unha triste realidade. Con que homes e mulleres sexan exactamente iguais e gocen exactamente dos mesmos dereitos. Con que non haxa nin unha soa muller que sexa violada polo simple feito de selo. Con que non existan os burkas, nin os medos. Con que o traballo doméstico sexa realizado por dúas persoas e non por unha. Con que os salarios sexan exactamente os mesmos. Con que as oportunidades sexan as mesmas. Con que non haxa unha soa muller que teña medo a ser nai por non quedar sen traballo. Con que non existan diferenzas.
Cando teñamos unha sociedade, un planeta inequívocamente solidario, no futuro pensarán que nada disto é real.
Home e muller, ombreiro con ombreiro, sorriso con sorriso, loitando porque a atmósfera sexa máis respirábel.
Mulleres e arte (vía Mesturas)
A Muller na Literatura Española ata o S. XIX (vía Osegrel do Penedo)
Rita Levi-Montalcini, loitadora pola igualdade (vía Hora de ler)
Traballos colaborativos dos Blogues das Bibliotecas Escolares Galegas en prol da Igualdade.
Se te queres unir a esta iniciativa tes os códigos necesarios nas distintas ligazóns dos artígos.
Moitas mulleres procedentes de outras culturas, por adopción ou emigración, deben loitar na súa xuventude por compatibilizar as súas tradicións co seu contorno e iso e o que fan en Quiero ser como Beckhamn.
En cualquera caso , a consigna e vivir dignamente e iso é o que tratan de facer as mulleres de Mataharis.
Poucos saben que a soberbia triloxía formada por Lorca, Buñuel e Dalí, de sobra coñecida por todos, foi en realidade un cuarteto. Quen era esa cuarta figura, estrañamente silenciada pola historia? Por que foi relegado ao esquecemento o seu nome? Maruja Mallo foi, sen lugar a dúbidas, unha pintora xenial, á que unha suma de adversidades históricas e prexuízos sociais negaron de xeito insólito o recoñecemento que merece.

Una herramienta ya conocida para la edición en línea de imágenes, que ahora amplía todas sus funcionalidades a la opción gratuita.
Además podemos integrarla fácilmente con Flickr o incluso con Picasa Web Albums, que se ha puesto de moda entre las bibliotecas escolares.
Picnik
(vía Genbeta)
Oscar 2008 en la categoría de mejor corto de animación.
Online Videos by Veoh.com
La Wikipedia nos cuenta que Pedro y el lobo es una composición de Serguéi Prokófiev (1891-1953) escrita tras su regreso a Rusia en 1936.
Stalin había ordenado que el arte debía reflejar los ideales comunistas y que la música debía ser sencilla e inteligible. Prokofiev, un niño prodigio y enfant terrible, probablemente escribió esta pieza en clave sarcástica. No obstante, desde su estreno tuvo un gran éxito no sólo entre los niños de todo el mundo, sino también entre los adultos.
Se trata de una pieza en la que diferentes instrumentos de la orquesta representan los distintos personajes del cuento infantil y resaltan las palabras del narrador. El Pájaro sería la flauta; el Pato, oboe; el Gato, clarinete; el Abuelo, fagot; el Lobo, 3 trompas; Pedro, orquesta de cuerdas, los Cazadores, timbales y bombo.
Pedro y el Lobo en IMDB.